Tuin De Hoefslag

Tuineigenaren Mieke en Hans Geerlink over hun tuin

In 2005 waren we op zoek naar een huis met een flinke tuin. Of liever gezegd: naar een flinke tuin met een huis erbij. We vonden tuin en huis uiteindelijk in Gorssel, aan de rand van het dorp. De modern vormgegeven woning dateert uit 1974. De eerste eigenaar had een deel van een aangrenzend voormalig manegeterrein erbij gekocht, zodat er 3700 m2 beschikbaar was. Die eerste eigenaar had op het terrein meteen heel veel verschillende bomen (waaronder appelbomen) en struiken aangeplant. Die vormden al een mooie omzoming van het perceel. Maar in 2005 konden huis en tuin wel een flinke aanpassing gebruiken. 

Eerst werd het huis onder handen genomen, daarna de tuin. Uiteraard bleven veel van de bomen en struiken behouden, maar om mooie borders te kunnen creëren moest er wel een en ander (vooral coniferen) verdwijnen. Helaas kon enkele jaren geleden de grote vijftig jaar oude Catalpa bignonioides niet behouden blijven; de boom was teveel aangetast en kreeg nauwelijks blad meer. De meer dan vijftig jaar oude Cotinus coggygria ‘Royal Purple’ steekt gelukkig nog steeds fier boven een van de borders uit, al heeft hij wel zorg en onderhoud nodig. De hoge, ongeveer 150 jaar oude Zomereik in het naastgelegen weiland maakt het plaatje af en zorgt voor de overgang naar het omliggende landschap.

En zo is na 2005 in een aantal jaren de huidige tuin ontstaan: een landschapstuin met organisch vormgegeven borders met veel grassen en vaste planten en een gazon in glooiende lijnen daaromheen. Alleen vlak bij het huis zijn rechte lijnen in terrassen en tuin te vinden. Ook de vijver, onderdeel van de patio, heeft de vorm van een rechthoek. Zo is een geleidelijke overgang van huis naar tuin ontstaan. 

Tuin De Hoefslag moet vooral rust en harmonie uitstralen. In de borders worden daarom groepen planten meerdere keren herhaald en afgewisseld met grassen als Molinia, Calamagrostis en Panicum. Vooral Sedum ‘Herbstfreude’, Veronicastrum en Persicariasoorten worden veel gebruikt. Vanwege de mooie roodbruine bladkleur zijn in de borders Cimicifuga, Eupatorium rugosum en Physocarpus te vinden. De eerder genoemde Cotinus was daarvoor de inspiratie, evenals de meer dan vijftig jaar oude Acer rubrum en enkele uitbundig groeiende exemplaren van Corylus maxima ‘Purpurea’.

Tussen de bomen zijn paden aangelegd. In de schaduw langs die paden bloeien in het voorjaar sneeuwklokjes, boshyacinten, boerencrocus en daslook. Ook zijn in het schaduwdeel van de tuin veel varensoorten en andere schaduw minnende planten te vinden, waaronder Lunaria rediviva en Hydrangea quercifolia.

In het voorjaar is het na het opruimen van de oude beplanting van het voorgaande jaar telkens spannend of alle planten zich weer laten zien. De opdringerige soorten zoals Persicaria’s, Asters en Kattestaarten zijn mooi, maar ze moeten elk jaar ingetoomd worden en ook in het seizoen vergen ze nog aandacht. Er moet immers ruimte blijven voor de wat bescheidener groeiers als Nepeta, Agastache, Lobelia, Echinacea, Gaura, herfstanemonen, Sanguisorba en Salvia. 

Sinds enkele jaren gebruiken we de diepdonkerrode Knautia macedonica in de borders veelvuldig als weefplant. Het is een langbloeier die zich gemakkelijk laat terugsnoeien en zo een mooie vulpant in de borders is. De dankbare en langbloeiende Geranium ‘Johnson’s Blue’ piept op diverse plekken tussen de andere planten omhoog. 

Roze, donkerrood en blauw zijn de overheersende kleuren in de borders. Als de vele naaktslakken het toelaten staat midden in de middelste borders en achteraan in de grote zijborder vanaf augustus de hoge roze Eupatorium purpureum te bloeien.

Maar er is ook plaats voor de zachtgeel bloeiende Phlomis, een enkele gele Achillea ‘Cloth of Gold’ en Rudbeckia, en de vrolijke oranje Helenium. Op diverse plekken staat Alchemilla mollis. Daarnaast is voor de witbloeiende Veronicastrum virginicum ‘Album’ in de borders een plek ingeruimd. Ze blijven in tegenstelling tot hun roze soortgenoten wat lager en passen daarom prachtig op diverse plekken in de borders. 

In het najaar kleuren de borders harmonieus met het seizoen mee. De Notarisappel brengt als toegift van de herfst vaak een overvloedige appeloogst, waarna de winterrust intreedt. En dan begint het bloeiseizoen in februari weer met de mooi uitgegroeide Hamamelis mollis.